دستگاه های چسب حرارتی را می توان بر اساس عملکرد و سناریوهای کاربردی به دسته های زیر تقسیم کرد. هنگام انتخاب مدل، نوع چسب، خروجی چسب، درجه اتوماسیون و محیط کار را در نظر بگیرید:
•
با روش گرمایش: مدل‌های رومیزی (مناسب برای آزمایشگاه‌ها/عملکرد دستی، خروجی چسب کمتر یا مساوی 50 گرم در دقیقه)، مدل‌های روی زمین{1} (قدرت متوسط تا بالا، خروجی چسب 50{3}}500 گرم در دقیقه، مورد استفاده در خطوط تولید)، و مدل‌های با دمای بالا، مدل‌های با درجه حرارت بالا، با مقاومت مجدد در درجه حرارت بالا (طراحی‌شده برای درجه حرارت متوسط) بالای 200 درجه).
•
با روش توزیع چسب: تفنگ‌های چسب دستی (با راه‌اندازی دستی، مناسب برای-تعمیرات دسته‌ای کوچک)، تفنگ‌های چسب پنوماتیک/الکتریکی (با فشار هوا یا موتور، خروجی چسب پایدار) و سیستم‌های توزیع خودکار چسب (بهم پیوسته با خط تولید، با کنترل مقدار و موقعیت توزیع{1} PLC).
•
از نظر سازگاری چسب: همه منظوره (سازگار با چسب‌های ذوب داغ معمولی مانند EVA و PO) و تخصصی (مثلاً، دستگاه‌های چسب ذوب داغ PA در برابر دما و فشار بالا مقاوم هستند و برای لایه‌کاری چرم استفاده می‌شوند؛ ماشین‌های چسب مذاب داغ PUR نیاز به استحکام باند بالا دارند و برای محافظت از باند بالا استفاده می‌شوند).
پارامترهای کلیدی انتخاب: ① نقطه ذوب چسب (تعیین کننده دمای گرمایش). ② حجم روزانه (دستگاهی با خروجی چسب مربوطه را انتخاب کنید). ③ اندازه قطعه کار (قطر نازل و محدوده پوشش را تعیین می کند). ④ اینکه آیا اتوماسیون مورد نیاز است (مثلاً با بازوی روباتیک یا حسگر). برای مثال، صنعت بسته‌بندی معمولاً از ماشین‌های چسب‌ذوب داغ EVA رومیزی (با خروجی 30-100 گرم در دقیقه) استفاده می‌کند، در حالی که لمینیت داخلی خودرو ممکن است به یک دستگاه چسب حرارتی PA (با خروجی 200 گرم در دقیقه یا بیشتر) نیاز داشته باشد.
